Jedyna powieść genialnego surrealisty!
Namiętna miłość, wielka polityka i najgłębsze tajniki okultyzmu łączą się w niej w intrygują opowieść o triumfie i upadku woli człowieka. Surrealistyczne metafory i oniryczny klimat powieści nie zawiódł wielbicieli malarskiego geniuszu Dalego.
Doktor Fincher zwycięża w szachowym pojedynku z komputerem najnowszej generacji. Tego samego wieczoru telewizja informuje o jego nagłej śmierci. Dwoje dziennikarzy, Izydor i Lukrecja, prowadzi własne śledztwo. Co odkryją?
Akcja powieści rozgrywa się w wigilię Bożego Narodzenia, a jej główna bohaterka Elka, rozpieszczona przez ojca, dziadka i wuja, w wieku siedemnastu lat dochodzi do wniosku, że bynajmniej nie wszyscy mężczyźni na świecie darzą ją bezkrytycznym uwielbieniem i skłonni są do ulegania jej woli. Ten jeden dzień poczyni wielkie zmiany w egoistycznej osobowości Elki. Czy to za sprawą Terpentuli, czy Tomcia (wigilijnego Gwiazdora), czy też rodziny Borejków albo innych życzliwych w wigilijny wieczór ludzi, w Elce zachodzi zmiana, i to zmiana na lepsze.
"Noelka" uzyskała miano Książki Roku 1992 nadane przez polską sekcję IBBY oraz została przetłumaczona na języki:
litewski ("Kaleduke"),
japoński ("Noeruka").
Książka jest próbą podjęcia krytycznej dyskusji z wieloma utrwalonymi poglądami na początki polskiej państwowości. Dotyczy to m.in. tak newralgicznych zagadnień, jak: wiarygodność istnienia plemion Polan i Wiślan, początków polskich miast, identyfikacji stolicy państwa wczesnopiastowskiego i jego granic, interpretacji Zjazdu Gnieźnieńskiego oraz pochodzenia nazw "Polska" i "Polacy".
Zeszyt ćwiczeń z języka polskiego dla klasy 3 szkoły podstawowej cz.3
Antologia zawierająca 333 najsławniejsze okazy angielskiej i amerykańskiej poezji niepoważnej w wyborze i przekładzie Stanisława Barańczaka.
"Fioletowa krowa" to "kultowa" książka Stanisława Barańczaka, od lat osiągająca astronomiczne sumy na aukcjach internetowych.
"Początki humoru wierszowanego na terenach dzisiejszej Anglii i Ameryki Północnej giną w pomroce wieków. Tam je też na wszelki wypadek pozostawimy? ? pisze we wstępie do "Antologii" Stanisław Barańczak i zaprasza czytelnika na wędrówkę przez dzieje poezji niepoważnej. Im dalej, tym zabawniej. Wypowiedzenie tego, jak wiele niebywałej radości dostarczają limeryczne, biograficzne (będące tzw. "biografiołami", sceniczne, niesceniczne, obsceniczne i inne wiersze-żarty tego tomu ? przekraczają możliwości małej notki...
Zeszyt ćwiczeń z języka polskiego dla klasy 3 szkoły podstawowej cz.3
Zbiór esejów w języku angielskim, niemieckim i francuskim napisanych przez europejskich specjalistów na temat Europy w roku 1000. Książka powstała z inicjatywy Instytutu archeologii i etnologii Polskiej Akademii Nauk.
Komentarz uwzględnia ośmioletni dorobek orzecznictwa i doktryny prawa karnego, zawiera nie tylko przegląd ważniejszych ujęć interpretacyjnych, lecz także propozycje rozwiązania tych problemów, które ujawniły się w okresie obowiązywania kodeksu karnego z 1997 roku.
Komentarz do kodeksu karnego pod red. prof. Andrzeja Zolla zdążył już na stałe wpisać się do kanonów literatury karnistycznej. prawnicy cenią go za kompleksowość i nowatorskie podejście do złożonej problematyki materialnego prawa karnego i jego interpretacji w zmieniającej się wciąż rzeczywistości. pierwszy tom komentarza obejmował część ogólną kodeksu. teraz do rąk
czytelników oddajemy kolejne tomy. tom drugi zawiera skomentowane przepisy artykułów 1 1 7-277, a tom trzeci, oprócz dalszego ciągu komentarza części szczególnej, także gruntownie skomentowaną część wojskową kodeksu karnego (art. 317-363).
Przepisy części szczególnej kodeksu karnego stanowią podstawowy przedmiot wykładni w praktyce stosowania prawa. Wielość proponowanych w piśmiennictwie karnistycznym interpretacji oraz niejednorodność orzecznictwa sprawiają, że niniejsza próba uporządkowania prezentowanych koncepcji interpretacyjnych połączona z propozycją ujednolicenia prezentowanych w piśmiennictwie i orzecznictwie stanowisk stanowić może pomoc i wskazówkę w praktyce ich stosowania. komentarz uwzględnia ośmioletni dorobek orzecznictwa i doktryny prawa karnego, zawiera nie tylko przegląd ważniejszych ujęć interpretacyjnych, lecz także propozycje rozwiązania tych problemów, które ujawniły się w okresie obowiązywania kodeksu karnego z 1997 r.
Książka jest próbą podjęcia krytycznej dyskusji z wieloma utrwalonymi poglądami na początki polskiej państwowości. Dotyczy to m.in. tak newralgicznych zagadnień, jak: wiarygodność istnienia plemion Polan i Wiślan, początków polskich miast, identyfikacji stolicy państwa wczesnopiastowskiego i jego granic, interpretacji Zjazdu Gnieźnieńskiego oraz pochodzenia nazw "Polska" i "Polacy".
Gdzieś tam, daleko, leży wyspa Aeden, a na niej wznosi się miasto Olimpia. W jej sercu znajduje się zadziwiająca instytucja: szkoła bogów, w której role nauczycieli pełni dwunastu bogów z greckiej mitologii. Ich zadaniem jest nauczanie sztuki kierowania ludźmi w taki sposób, aby mieli w sobie wolę przeżycia, chcieli budować miasta, tworzyć religie, podnosić poziom swojej świadomości.
W skład nowego rocznika wchodzi stu czterdziestu czterech bogów-uczniów, z których każdy na swój boski sposób pokieruje losem własnego ludu. Muszą przy tym wykonać trudne zadani a, są poddawani różnym testom i próbom, które zadecydują o tym czy pozostaną w grze. Jednak życie na Aedenie nie jest rajem. Jeden z uczniów zabija swoich towarzyszy, inny traci głowę dla najbardziej uwodzicielskiej nauczycielki Afrodyty, a wszyscy zadają sobie pytanie, co to za światło widać tam, w górze. Światło, które zdaje się ich pilnować..
Szkoła bogów to bestsellerowa powieść znanego francuskiego mistrza gatunku, którego książki sprzedają się w milionowych nakładach jest ona pierwszą częścią trylogii, której kolejne tomy ukażą się również nakładem wydawnictwa Videograf II. Została przetłumaczona na kilkanaście języków.
W trzydziestą rocznicę pierwszego wydania Etyki i poetyki w Paryżu ponownie oddajemy do rąk czytelników pełną edycję tego rzadkiego, wyjątkowego tomu. Rzadkiego, ponieważ przez lata jego podziemny przedruk krążył w drugim obiegu, a wersja paryska dotarła do nielicznych. Wyjątkowego, ponieważ mimo upływu czasu zamieszczone w nim teksty nie straciły na aktualności.
Na stronach zbioru Barańczak krytycznie interpretuje twórczość ważnych współczesnych klasyków, takich jak Mandelsztam, Brodski, Miłosz, Szymborska, Herbert czy Białoszewski. Oskarża konformistów politycznych i artystycznych. Pokazuje rangę Marca '68 i jego istotność dla pejzażu polskiej kultury. Daje pierwszorzędny przykład sztuki eseju. Przede wszystkim jednak czystym, mocnym głosem uświadamia prawdy ważne i niemodne: że literatura to więcej niż gra form, że poezja ma moc ocalania, że wciąż trwa kryzys etyczny, który nieprzełamany twórczą i osobistą odwagą, prowadzi do zła.
Co książka Barańczaka przynosi czytelnikowi po trzydziestu latach, gdy przestaje być legendą? Na pewno przynosi poważne myślenie o literaturze i jej powinnościach. A także o dwudziestowiecznym kryzysie wartości. Bo nie tylko o PRL-u. Co prawda PRL jest tu scenerią, ale chodzi o coś znacznie istotniejszego. O literackie zmaganie z totalitaryzmem jako ucieleśnieniem zła. Wiara w ocalającą moc poezji, w to, że to ona potrafi odbudować etykę, może dziś - gdy sceptycyzm wydaje się głębiej ugruntowany niż trzydzieści lat temu - robić wrażenie zbyt czystej i ufnej. Ale właściwie dlaczego? Przecież literatura sprzeciwiająca się złu PRL-u, której program zawarty jest w Etyce i poetyce, miała swój mały (albo i niemały) wkład w rozkład systemu i jego koniec ledwie dziesięć lat później. I cóż z tego, że komunizm skończyłby się i bez książki Barańczaka, skoro jego koniec byłby inny intelektualnie... A refleksja o złu i granicach mu wyznaczanych godna jest podjęcia na nowo. Naphta wcale nie umarł, a nawet miewa się dobrze. Czy dzisiejszego Settembriniego stać na siłę, w którą trzydzieści lat temu wierzył Barańczak?
ze Wstępu
Homer Jeżyc!!! Jeszcze po stuleciach czytelnicy będą się mogli z tej książki dowiedzieć, co pod panowaniem Jaruzelskiego ludzie na Jeżycach przeżywali, jak mieszkali, w co się ubierali, a nawet, co jedli. Tak właśnie powstają największe postaci literatury i teatru. Ale trzeba wyjątkowych dyspozycji, żeby takie przeniknięcie obserwacji życiowych w tkankę literacką bez żadnego filtra mogło się dokonać. Zbigniew Raszewski "Listy do Małgorzaty Musierowicz"
Homer Jeżyc!!! Jeszcze po stuleciach czytelnicy będą się mogli z tej książki dowiedzieć, co pod panowaniem Jaruzelskiego ludzie na Jeżycach przeżywali, jak mieszkali, w co się ubierali, a nawet, co jedli. Tak właśnie powstają największe postaci literatury i teatru. Ale trzeba wyjątkowych dyspozycji, żeby takie przeniknięcie obserwacji życiowych w tkankę literacką bez żadnego filtra mogło się dokonać. Zbigniew Raszewski "Listy do Małgorzaty Musierowicz"
Komentarz do kodeksu karnego pod red. prof. Andrzeja Zolla zdążył już na stałe wpisać się do kanonów literatury karnistycznej. Prawnicy cenią go za kompleksowość i nowatorskie podejście do złożonej problematyki materialnego prawa karnego i jego interpretacji w zmieniającej się wciąż rzeczywistości. Tom drugi zawiera skomentowane przepisy artykułów 117-277.
Przepisy części szczególnej kodeksu karnego stanowią podstawowy przedmiot wykładni w praktyce stosowania prawa. Wielość proponowanych w piśmiennictwie karnistycznym interpretacji oraz niejednorodność orzecznictwa sprawiają, że niniejsza próba uporządkowania prezentowanych koncepcji interpretacyjnych połączona z propozycją ujednolicenia prezentowanych w piśmiennictwie i orzecznictwie stanowisk stanowić może pomoc i wskazówkę w praktyce ich stosowania. Komentarz uwzględnia ośmioletni dorobek orzecznictwa i doktryny prawa karnego, zawiera nie tylko przegląd ważniejszych ujęć interpretacyjnych, lecz także propozycje rozwiązania tych problemów, które ujawniły się w okresie obowiązywania kodeksu karnego z 1997 r.
Stan prawny na 1 marca 2006 r.
Nowoczesne państwo możemy określić jako demokratyczne państwo prawne realizujące zasady sprawiedliwości społecznej. To państwo musi akceptować przedprawny walor godności człowieka jako źródła jego wolności i praw. Prawa i wolności człowieka nie są nadawane przez władzę ustawodawczą, ale są związane z samym człowieczeństwem i z niego wynikają. Godność jest źródłem każdej wolności podstawowej i prawa.
Książka Czesława Miłosza wyrasta z fascynacji poezją Anny Świrszczyńskiej, którą tłumaczył on i wydał w USA. Miłosz pisze o jej życiu, rodzicach, niełatwym dzieciństwie, pokazując, jak doświadczenia życiowe odbijały się w tej znakomitej poezji. Książkę zdobią zdjęcia z rodzinnego archiwum poetki.
Salvador Dali był malarzem, twórcą sztuki przedmiotowej, pisarzem, scenografem, filmowcem... Należał do pierwszych, którzy do malarstwa przenieśli odkrycia Freuda i psychoanalizy, po czym z wielką fantazją i wyczuciem badał ukryte warstwy świadomości. Potrafił też posługiwać się słowem, o czym świadczy jego spuścizna literacka. Przez z górą pół wieku budził irytację albo uwielbienie ? nikt wszakże nie pozostawał obojętny na to, co mówił bądź robił.
Włodzimierz Odojewski, wybitny prozaik, niemal w całej swojej twórczości nawiązuje do wątków ukraińsko-polskich, tragicznych wydarzeń na Kresach w czasie II wojny światowej. Jego proza, o jedynej w swoim rodzaju nastrojowej stylistyce, należy do najciekawszej w literaturze ostatniego półwiecza. Za swoją twórczość otrzymał wiele nagród, między innymi: im. Tadeusza Borowskiego, (Wyspa ocalenia, 1951)im. Alfreda Jurzykowskiego, 1974im. Stanisława Vincenza za cykl podolski, 1989a także ministra kultury i sztuki za całokształt pracy literackiej, 2006.O najnowszym tomie opowiadań ...i poniosły konie sam Autor pisze w liście do redakcji: "...teraz, kiedy czytam ten zbiór przed drukiem, niektóre opowiadania sprawiają na mnie wrażenie, jak gdyby były "od innej mamy". To wrażenie stąd chyba, że dołączyłem do utworów z ostatniego dziesięciolecia, starsze, czy nawet dużo starsze, kiedyś skonfiskowane, jak Miejsce pod słońce, Zapis zbrodni, I za nim szły. Gdzieś "posiane", potem "odnalezione". Wszędzie daję jednak daty powstania utworu, czy datę późniejszego po latach powrotu do niego z jakimiś poprawkami. Nie wiem, czy dobrze robię, ciągnąc za sobą taką przeszłość, ale niech już czytelnik z tym się biedzi".
Bohaterką jest Cesia Żakówna, mająca kompleksy na tle własnej urody . Trudno ich nie mieć, gdy ma się superatrakcyjną siostrę o romantycznym imieniu Julia, piękne koleżanki i w dodatku musi się znosić dziwne spojrzenia kolegi z klasy - Jerzego Hajduka. Zapewne są to spojrzenia krytyczne... Do tego dochodzą jeszcze klasówki z matmy i wybryki kuzynka o niespożytej energii - Bobcia, który z uśmiechem na ustach... podpala balkon albo rysuje wizerunki Hitlera na wielkanocnych pisankach. A jednak do domu Żaków z przyjemnością się wraca. Zawsze czeka tam liczna rodzinka i pyszne a niedrogie potrawy, przygotowane przez mamę Żakową.